Uit The Columbus

Een verworpen variant van een plaat uit The Columbus. Kinderen, zo merkte Langeveld, zagen de stoel van het jongeren broertje of zusje op de achtergrond voor een trapje aan. [Zie ook de post van 5 september 2017.]

Fotokatern

Welke foto's neem je op in een fotokatern en welke niet? Vandaag hebben we (de uitgever en ik) er anderenhalf uur over gesoebat. Nemen we Langeveld als peutertje, in gesprek met Kohnstamm of liever met zijn gezin? Gesneuveld is de tekening die hier staat afgebeeld, maar wel voor het eerst bijeen de voltallige Utrechtse School, met Buytendijk, Van Lennep, Van den Berg en heel de rest.

Tweede drukproeven

De tweeede drukproeven zijn met flink wat hulp nu ook gereed. De uitgever stuurde me vandaag het register, morgen bespreek ik de fotokaternen, en dan is dit boek eindelijk gereed om gedrukt te worden...

Beknopte theoretische paedagogiek

Eerste pagina van de eerste editie van 'BTP' die in januari 1946 verscheen, nog met de oorspronkelijke openingszin, later vervangen door een tekst die woord voor woord aan Theodor Litt zou zijn ontleend, zoals Bas Levering eens heeft laten zien.

Een Langeveld-wordle

Een wordle van het boek ziet er zo uit - Langeveld staat als een flatgebouw in het land, Kohnstamm, het kind, werk, de pedagogiek en de psychologie waaien in een wolk voorbij.

Wachtlopen in Baarn

Toen ik in September 1939 wacht liep voor de vrijwillige brandwacht op het dak van den Watertoren te Baarn, bereikte mij een alarmtelefoontje: ik was, naar men zei, tot hoofdleraar benoemd in Utrecht. Er kwam die nacht verder geen luchtaanval en zo ging ik dan van de vrijwillige over in de onvrijwillige burgerwacht, te weten een buitengewoon-hoogleraarschap in ‘de pedagogiek’.
[ongepubliceerde autobiografische herinnering van Langeveld, ca. augustus 1980]

Afscheid van de universiteit (2)

De volgende dag was er een druk bezocht afscheidsfeest in Slot Zeist.
Studenten hadden een cabaret voorbereid met scènes uit het leven van
Langeveld, dat vrij naar de Columbus als een ondekkingsreiswerd uitgebeeld,
te beginnen met een ei (dat het biologisch moment moest voorstellen, de
hulpeloosheid van het kind, maar ook veiligheid en geborgenheid). Volgende
scène, Columbus stapt uit zijn ei: exploratie en emancipatie. Enzovoorts.
De voorstelling bleek Langevelds zorgvuldig opgebouwde imago tot in
detail weer te geven: van zijn voorliefde voor poëzie, zijn leraarschap te Baarn
en zijn buitenlandse reizen en het begin van zijn carrière, toen hij ‘buitengewoon
hóóg-leraar [kon] worden voor een buitengewoon láág salaris’, tot
aan zijn afscheid. En al die tijd was Langeveld/Columbus ‘een gewone man
is gebleven.